ေတာထဲတြင္ႏွစ္ေပါင္း ၂၀နီးပါးေနခဲ့ၿပီး ပထမဆုံးအႀကိမ္ လူေတြႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံဖူးေသာ ေကာင္ေလးဧ။္ အျဖစ္

 

ေတာထဲတြင္ႏွစ္ေပါင္း ၂၀နီးပါးေနခဲ့ၿပီး ပထမဆုံးအႀကိမ္ လူေတြႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံဖူးေသာ ေကာင္ေလးဧ။္ အျဖစ္

 

 

ေလာကႀကီးရွိ လူတိုင္းတြင္ ေမြးရာပါအားနည္းခ်က္ဆိုတာ ပါလာၿပီးသားျဖစ္ၿပီး အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားက် ပတ္ဝန္းက်င္ဧ။္ ေျပာဆိုေဝဖန္ျခင္းေတြကို ဂ႐ုစိုက္လြန္းၿပီး ရင္မဆိုင္ရဲ

 

ၾက၍ အေဝးသို႔ ေရွာင္ပုန္းတတ္ၾကသည္။ယခုအခါတြင္လည္း အေရွ႕အာဖရိကရွိ ဝမ္ဒါလူမ်ိဳးႏြယ္စုျဖစ္ေသာ Zanziman Ellie အမည္ရွိေသာ အသက္ ၂၀ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္

 

ေလးသည္ ေမြးရာပါ ဥာဏ္ထိုင္းေသာ ေရာဂါရွိၿပီး ယခုခ်ိန္ထိ စကားမေျပာတတ္ေသာ သနားစရာလူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္သည္။ အဲလီသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက

 

သူ႔ကိုယ္သူ အားငယ္ၿပီး အျခားေသာသူမ်ားႏွင့္ ယွဥ္လၽွင္ အျမဲအရႈံးသမားတစ္ေယာက္လို ခံစားေနရကာ ေဝဖန္ကဲ့ရဲ့မည္ကိုလည္း ေၾကာက္၍ အျမဲတမ္းေရွာင္ေနတတ္သည္။

 

 

ထို႔ေၾကာင့္ အဲလီသည္ လူသူႏွင့္ကင္းေဝးရန္ ၃၀ကီလိုမီတာ ကြာေဝးေသာ ေတာအုပ္ဆီသို႔ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ရြာထဲရွိ ကေလးမ်ားဧ။္ သူ႔ကိုၾကည့္ေသာ အထင္ေသးအၾကည့္

 

ေတြႏွင့္ ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းမ်ားကို မခံခ်င္၍ သစ္ပင္ေပၚသို႔ အျမဲတက္ေနလ်က္ရွိသည္။အဲလီသည္ လူသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ့၍ တစ္ခ်ိန္လုံး ပုန္းေရွာင္ေနျခင္းမ်ား

 

ေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းလည္း မရွိခဲ့ပါ။ထို႔အျပင္ လူအမ်ားမွ အဲလစ္ကို” Forest Boy” ဟုပင္ ေခၚဆိုၾကေသးသည္။အဲလစ္သည္ မိခင္ျဖစ္သူ တစ္ေယာက္တည္းကိုသာယုံၾကည္

 

 

အားကိုးၿပီး ေနခဲ့ရာ မိခင္လည္း သူမဧ။္သားေလးဘဝ တစ္ေလၽွာင္လုံးကို ယခုလိုပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ မျမင္ရက္ေတာ့၍ အႀကံတစ္ခုစဥ္းစားခဲ့သည္။ေနာက္ဆုံးတြင္ မိခင္ျဖစ္သူသည္

 

အဲလီကို ကားႏွင့္အတူေခၚေဆာင္ကာ ခရီးထြက္လည္ခဲ့ၿပီး လူေတြႏွင့္ ျမင္ေတြ႕ ထိေတြ႕ေစၿပီး မ်က္စိပြင့္ နားပြင့္ေစမည့္အျပင္ေလာကႀကီးဧ။္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအရသာကို ခံစားေစခဲ့

 

သည္။

 

Credit:

 

Unicode

 

တောထဲတွင်နှစ်ပေါင်း ၂၀နီးပါးနေခဲ့ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် လူတွေနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးသော ကောင်လေးဧ။် အဖြစ်

 

လောကကြီးရှိ လူတိုင်းတွင် မွေးရာပါအားနည်းချက်ဆိုတာ ပါလာပြီးသားဖြစ်ပြီး အချို့သောသူများကျ ပတ်ဝန်းကျင်ဧ။် ပြောဆိုဝေဖန်ခြင်းတွေကို ဂရုစိုက်လွန်းပြီး ရင်မဆိုင်

 

ရဲကြ၍ အဝေးသို့ ရှောင်ပုန်းတတ်ကြသည်။ယခုအခါတွင်လည်း အရှေ့အာဖရိကရှိ ဝမ်ဒါလူမျိုးနွယ်စုဖြစ်သော Zanziman Ellie အမည်ရှိသော အသက် ၂၀နှစ်အရွယ် ကောင်

 

လေးသည် မွေးရာပါ ဥာဏ်ထိုင်းသော ရောဂါရှိပြီး ယခုချိန်ထိ စကားမပြောတတ်သော သနားစရာလူငယ်လေးတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။အဲလီသည် ငယ်စဥ်ကတည်းက

 

သူ့ကိုယ်သူ အားငယ်ပြီး အခြားသောသူများနှင့် ယှဥ်လျှင် အမြဲအရှုံးသမားတစ်ယောက်လို ခံစားနေရကာ ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့မည်ကိုလည်း ကြောက်၍ အမြဲတမ်းရှောင်နေတတ်သည်။

 

ထို့ကြောင့် အဲလီသည် လူသူနှင့်ကင်းဝေးရန် ၃၀ကီလိုမီတာ ကွာဝေးသော တောအုပ်ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ရွာထဲရှိ ကလေးများဧ။် သူ့ကိုကြည့်သော အထင်သေးအကြည့်

 

တွေနှင့် လှောင်ပြောင်ခြင်းများကို မခံချင်၍ သစ်ပင်ပေါ်သို့ အမြဲတက်နေလျက်ရှိသည်။အဲလီသည် လူသူများနှင့် တွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းရှောင်နေခြင်း

 

များကြောင့် သူငယ်ချင်းလည်း မရှိခဲ့ပါ။ထို့အပြင် လူအများမှ အဲလစ်ကို” Forest Boy” ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြသေးသည်။အဲလစ်သည် မိခင်ဖြစ်သူ တစ်ယောက်တည်းကိုသာယုံ

 

ကြည်အားကိုးပြီး နေခဲ့ရာ မိခင်လည်း သူမဧ။်သားလေးဘဝ တစ်လျှောင်လုံးကို ယခုလိုပုံစံမျိုးဖြင့် မမြင်ရက်တော့၍ အကြံတစ်ခုစဥ်းစားခဲ့သည်။နောက်ဆုံးတွင် မိခင်ဖြစ်သူ

 

သည် အဲလီကို ကားနှင့်အတူခေါ်ဆောင်ကာ ခရီးထွက်လည်ခဲ့ပြီး လူတွေနှင့် မြင်တွေ့ ထိတွေ့စေပြီး မျက်စိပွင့် နားပွင့်စေမည့်အပြင်လောကကြီးဧ။် ပျော်ရွှင်မှုအရသာကို ခံစား

 

စေခဲ့သည်။

 

Credit: